Gdzie się znajduje?
Kielce są stolicą województwa świętokrzyskiego. Położone w Górach Świętokrzyskich, nad rzeką Silnicą, historycznie przynależy do Małopolski. Obecnie ma niecałe 200 tys. osób.
Dojazd/dojście
Do Kielc dojechać można samochodem, autobusem czy koleją.
Rynek, jak w większości miast, znajduje się w centrum miasta, zresztą niedaleko zaprezentowanego Pałacu Biskupiego. Od dworca kolejowego (w pobliżu jest też dworzec autobusowy) do Rynku jest nieco ponad kilometr i dojście tam zajmie nam około 15 minut.
Historia
Początki placu targowego w centrum Kielc datuje się od drugiej połowy XII wieku. W połowie XIV wieku, kiedy nastąpiła lokacja Kielc na prawie magdeburskim, ówczesny plac otrzymał nazwę Rynek. Także w kolejnych wiekach pełnił przede wszystkim funkcje handlowe. W jego obrębie znajdowały się także budynki publiczne.
Podczas ostatniego remontu na środku placu odkryto pozostałości starego, średniowiecznego ratusza. Była to prawdopodobnie dwukondygnacyjna konstrukcja, pochodząca sprzed 1523 roku. Mieściło się tutaj m. in. więzienie, izba wójtów czy izba rajców. W późniejszych latach stary ratusz był w coraz gorszym stanie, a jego koniec przypieczętował pożar z maja 1800 roku. Obręb jego murów jest dziś oznaczony innym kolorem kamienia.
Zabudowa rynku
Rynek otaczają kamienice pochodzące przede wszystkim z przełomu XIX i XX wieku. Najbardziej okazałą budowlą jest zajmujący cała pierzeję zachodnią ratusz. Jest to wysoki, trzykondygnacyjny budynek, który pokryty jest czterospadowym dachem, a wchodzi się do niego przez podcienia.
Tuż obok ratusza, na rogu z ulicą Małą, w południowej pierzei, stoi kamienica z 1767 roku, w której obecnie funkcjonuje restauracja. Jej budowniczym był Maciej Gilba – kucharz biskupa krakowskiego Kajetana Sołtyka. Na fasadzie budynku umieszczony jest orzeł będący herbem Sołtyków. Na lewo od Sołtyków znajduje się jedna z najbardziej okazałych kieleckich kamienic powstała w XIX wieku charakteryzująca się neobarokowym wystrojem frontowej elewacji i stiukowymi dekoracjami we wnętrzach.
Po stronie wschodniej na rogu ul. św. Leonarda stała kamienica zwana Wójtostwem, o której wzmianki pojawiły się już w XVI wieku. W czerwcu 1794 roku przebywał tu przez dwa dni Tadeusz Kościuszko, co upamiętnia znajdująca się obecnie tablica wmurowana w ścianę. 24 maja 1800 roku budynek uległ spaleniu podczas wielkiego pożaru miasta, który pochłonął 276 domów. Budynek odbudowano, a w 1858 roku został on sprzedany Janowi Höningmanowi, który urządził na parterze sklep kolonialny, natomiast z pozostałej części zrobił „Hotel Saski”. Obecnie piętro budynku jest zamieszkane, natomiast na parterze znajdują się lokale usługowe.
W północno-wschodniej części Rynku, na skwerku pomiędzy obecną ul. Warszawską i Bodzentyńską, stoi figura Świętej Tekli z 1765 roku.
W północnej pierzei na rogu Rynku i ulicy Warszawskiej mieści się pochodząca z XVIII wieku kamienica Kosterskich. Jest to czworokątny budynek z elewacjami od ulicy Orlej, Warszawskiej i Rynku. Północna fasada posiada klasycyzujący wystrój z boniowaniem. W XIX wieku w budynku znajdował się sklep oraz prawosławna cerkiew. Obecnie parter jest zajmowany od 1954 roku przez najstarsze w Kielcach Delikatesy. Na lewo znajduje się kamienica Tomkiewiczów mieszcząca Muzeum Narodowe w Kielcach oraz dyrekcję Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej. Jest to piętrowy, podpiwniczony budynek z II połowy XVIII wieku ze sklepionymi podcieniami od frontu.
Do 2008 roku na płycie rynku znajdowała się także duża fontanna, służąca wcześniej jako zbiornik przeciwpożarowy. Zniknęła ona w czasie generalnego remontu, który odbył się tu w kolejnych latach. W efekcie, w 2011 roku, otwarto zupełnie nowy rynek – pokryty został on kostką, zrezygnowano przy okazji także z ruchu kołowego wokół głównego placu. Zamontowano tu natomiast stojaki rowerowe, ławki oraz inne elementy małej architektury.
