Dostojka latonia

Biologia i występowanie

Dostojka latonia to duży motyl, o rozpiętości skrzydeł od 40 do 48 mm. Wierzch skrzydeł jest ochrowożółty lub rudy z rzędami czarnych plamek. Na spodzie przedniego skrzydła w części wierzchołkowej znajdują się dwie lub trzy małe srebrne plamki. Na spodzie tylnego skrzydła duże srebrne plamy.  Zewnętrzne brzegi skrzydeł pierwszej pary są lekko wklęsłe. Skrzydła u nasady przyciemnione. Od spodu mają czarne, białe plamy. Dymorfizm płciowy niewielki.
Gąsienica jest czarnobrązowa z brązowymi kolcami.

Zachowanie
Dostojka latonia jest aktywna w dwóch lub trzech pokoleniach, od końca kwietnia do początku października.  Motyle odwiedzają takie rośliny jak chaber, ostrożeń, koniczyna, macierzanka, kocanki, lebiodka, nawłoć, wrotycz.

Rozmnażanie
Samice składają jaja pojedynczo na liściach rośliny żywicielskiej. Gąsienice wylęgają się po 1–2 tygodniach. Żerują na fiołku polnym, początkowo na kwiatach, później na liściach. Zimują gąsienice na różnym etapie rozwoju, czasem również poczwarki.

Siedlisko
Dostojka latonia występuje na otwartych terenach. Preferuje siedliska suche, murawy kserotermiczne, suche łąki, miedze, wrzosowiska, ugory i skraje pół. Pojawia się też w parkach i ogrodach w miastach i wsiach. W obrębie zasięgu występowania motyle mogą migrować na duże odległości. Owady dorosłe są dobrymi lotnikami, często można je spotkać gdy wygrzewają się na kamieniach lub na ziemi.

Występowanie
Dostojka latonia występuje od zachodnich granic Palearktyki po Mongolię, wszędzie pospolity. Występuje w całej Polsce.