Kukułka szerokolistna

Biologia i występowanie

Kukułka szerokolistna jest storczykiem, osiąga 50 cm wysokości. Łodyga prosta, pusta w środku. Część odziomkowa pokryta skórzastymi łuskami.
Liście jajowo-lancetowate z krótką pochwą, na wierzchu liści często występują nieregularne, ciemne plamki. Zwykle od 4–8 liści na łodydze, najwyższe z nich sięgają do kwiatostanu.

Kwiaty są fioletowopurpurowe, zebrane w grono na końcu łodygi. Pod kwiatami zielone lub czerwonawe przysadki. Zewnętrzne boczne listki okwiatu wąskie i wzniesione. Warżka wyraźna, o długości 8–10 mm i szerokości do 15 mm, trójłatkowa. Ostroga warżki krótsza od skręconej zalążni. Na warżce występują ciemniejsze plamy. Zalążnia jest wydłużona, skręcona i swoim wyglądem przypomina szypułkę. Roślina kwitnie od maja do czerwca.
Owoc w postaci torebki zawierająca bardzo liczne i bardzo drobne nasiona. Powstanie nasion możliwe jest wyłącznie w wyniku zapylenia krzyżowego, samozapylenie jest niemożliwe. Nie zawierają one żadnych substancji odżywczych. Ich kiełkowanie i dalszy rozwój jest uzależniony od grzybni, której strzępki znajdują się już w nasionach. Grzybnia rozrastając się wewnątrz tkanek rośliny dostarcza jej substancji odżywczych.

Siedlisko
Kukułka szerokolistna rośnie na wilgotnych glebach torfowych środkowej Europy, głównie na wilgotnych łąkach. W górach występuje po regiel górny. Na podłożu wapiennym występuje bardzo rzadko.

Występowanie
Kukułka szerokolistna występuje w Europie i Azji na obszarach o klimacie suboceanicznym, od niżu po położenia górskie.
W Polsce roślina pospolita (ostatnio coraz rzadsza).

Roślina chroniona
 Kukułka szerokolistna w latach 1983-2014 znajdowała się pod ścisłą ochroną. Od 2014 roku roślina jest objęta w Polsce częściową ochroną gatunkową. Umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii NT (bliski zagrożenia)