Wygląd
Parodia leninghausii jest kaktusem o krótkiej kolumnie, który rozgałęzia się od podstawy w miarę starzenia się.
Korpus jest początkowo kulisty, potem kolumnowy do 60 cm wysokości (a nawet czasami do 100 cm) i 8-12 cm średnicy. Rośnie z ukośnie ułożonym wierzchołkiem – zwróconym w stronę słońca, który jest lekko pokryty wełną.
Żeber jest około 30-35, prostych, niskich i tępych, są pokryte gęsto rozmieszczonymi areolami.
Areole początkowo są pokryte białą wełną, z wiekiem stają się nagie.
Cierni środkowych jest 3-4, mają długość od 2 do 5 cm, które są bardzo cienkie i proste do lekko zakrzywionych, w kolorze od jasnożółtego do brązowego.
Cierni bocznych są podobne do środkowych, jest ich 15-20 (lub więcej) i mają 5-10 mm długości.
Kwiaty rosną blisko wierzchołka, średnicy 5-6 cm jedwabistożółte. Owocnia i tuba kwiatowa są pokryte gęstą brązową wełną i włosiem. Kwitnie wtedy, gdy roślina jest już wystarczająco duża (co najmniej 20 cm), od wiosny do późnego lata i może zakwitnąć nawet dwa razy w roku.
Owoce są kuliste i owłosione, zawierają brązowawo-czerwone nasiona.
Występowanie
Parodia leninghausii występuje endemicznie dla Rio Grande do Sul w Brazylii, na wysokości 300-1300 m n.p.m.
Rośnie na pagórkowatych łąkach i w cieniu większych roślin rosnących w sosnowym lesie oraz na ścianach między szczelinami skalnymi. Gatunek ten jest obfity tam, gdzie występuje, jednak wiele z jego subpopulacji zostało wytępionych.
Uprawa
Roślina doniczkowa
Parodia leninghausii jest rośliną łatwą w uprawie.
Światło: potrzebuje pełnego słońca, unikając tylko największego letniego skwaru. Natomiast jeśli rośliny będą przechowywane zbyt ciemno, mogą stać się zbyt bujne, a także mogą być podatne na gnicie z powodu nadmiernego podlewania.
Podlewanie ta Parodia lubi tylko krótki wypoczynek zimowy i zimą powinny być prawie całkowicie sucha. Jeśli jednak gleba pozostanie zbyt długo sucha, może nastąpić utrata korzeni, ale ten sam wynik miałby miejsce, gdyby rośliny były zarówno mokre, jak i było zimno. Od marca roślina zacznie rosnąć, a podlewanie należy zwiększać stopniowo, aż do końca maja. Latem należy podlewać regularnie, ale nie może doniczka stać na tacy z wodą. Podczas upałów może być konieczne częstsze podlewanie roślin, o ile roślina aktywnie rośnie. Od końca września należy ograniczyć podlewanie, aby zmusić roślinę do przejścia w stan spoczynku.
Tolerancja na mróz: jest mało odporna na mróz, krótkotrwale jest wytrzymała do -4°C, ale najlepiej jest utrzymywać temperaturę minimalną 4°C. Latem najlepiej jest trzymać rośliny na zewnątrz, gdzie temperatura może wzrosnąć do ponad 30°C bez szkody dla rośliny.
Podłoże: potrzebuje swobodnie drenującego kompostu mineralnego, z dobrym drenażem, który pozwala korzeniom oddychać.
