Biologia i występowanie
Liście są eliptyczne, zaostrzone, drobno ząbkowane, nagie (tylko na spodniej stronie występują kępki włosków na nerwach). Liście mają długość 4–8 cm i 6–11 par ząbków.
Kwiaty zebrane są w wielokwiatowe wiechy do 20 cm (rzadko więcej). Kwiaty są dość duże, białokremowe złożone z czterech nagich działek kielicha, czterech płatków korony, jednego słupka i licznych pręcików. Kwiaty, o średnicy 2,5–3,5 cm, mają silny przyjemny zapach. Kwitnie na przełomie maja i czerwca, zwykle bardzo obficie.
Owocami są czterokomorowe kuliste torebki, otwierające się czterema klapami. Dojrzewają w październiku. Zawierają liczne, małe, wydłużone nasiona.
Występowanie
Jaśminowiec wonny występuje w naturze w Turcji, na Wyspach Egejskich, w centralnych i północnych Włoszech i Austrii, aż po Kaukaz; poza tym jest uprawiany i dziczejący w wielu krajach świata.
Zastosowanie
Roślina ogrodowa
Jaśminowiec wonny wonny jest polecany przede wszystkim do parków i zieleni osiedlowej. Bardzo ceniony ze względu na silny zapach kwiatów (nie wszystkie odmiany mają pachnące kwiaty). Jest mało wymagający w stosunku do gleby i bardzo wytrzymały na mrozy. Może rosnąć zarówno w słońcu, jak i w półcieniu. Najładniej prezentuje się sadzony pojedynczo lub w niewielkich grupach. Występujące odmiany uprawne to:
• ‘Aureus’ – wysokości 1,5 m, o małych liściach najpierw złocistożółtych, później zielonkawożółtych,
• ‘Zeyheri’ – do 2,5 m wysokości, liście długości 10 cm, kwiaty białe, intensywnie pachnące,
• ‘Nivalis’ – mieszaniec P. pubescens z P. coronarius, znany we Francji od 1841 roku.
