Mammillaria backebergiana

Wygląd

Mammillaria backebergiana zwykle rośnie samotne, sporadycznie w grupach.
Korpus jest jasnozielony, kulisty, z czasem staje się cylindryczny, do 30 cm wysokości, 5-6 cm średnicy.
Brodawki są krótkie, piramidalne, ale nie kanciaste.
Ciernie są igiełkowate, żółtawobrązowe do brązowych, cierni środkowych jest 1-3, prostych o długości 7-8 mm. Natomiast cierni bocznych jest 10-12, są żółtawo-białe z brązowymi końcówkami, ciemniejące z wiekiem, długości 8-10 mm.
Areole okrągłe, z białą wełną.
Aksile są nagie lub mają niewiele szczeciniastych włosków.

Kwiaty są fioletowo-czerwone, długość 18-20 mm, średnica 10-13 mm, rosną w kilku pierścieniach poniżej wierzchołka.
Owoce są maczugowate, matowozielone w górnej części i białawe w dolnej, w okresie dojrzałości zabarwione na fioletowo-czerwono.

Występowanie
Mammillaria backebergiana występuje w Meksyku (Guerrero, Michoacan i Dystrykt Federalny), na wysokości około 1400–1900 m n.p.m.
Gatunek rośnie wisząc na klifach razem z Agave brevifolia i Selaginella lepidophylla.

Uprawa

Roślina doniczkowa
Mammillaria backebergiana jest dość łatwa w uprawie, stosunkowo szybko rośnie i łatwo kwitnie. Prawdopodobnie największym problemem związanym z uprawą tego gatunku jest to, że z wiekiem stanie się on wysoką kolumną i ma tendencję do przechylania się – rośnie wtedy jak roślina płożąca, albo przewraca samą doniczkę. Po kilku latach może rozrastać się w kępy.
Światło: na zewnątrz w pełnym słońcu lub w popołudniowym cieniu, wewnątrz wymaga jasnego światła i trochę bezpośredniego słońca.
Podlewanie regularnie latem, ale nie nadmiernie (podatna na gnicie). Zimą należy utrzymywać ją całkowicie suchą i chłodną temperaturę (minimum 10°C).
Tolerancja na mróz: może tolerować sporadyczne krótkie okresy do -5°C.
Podłoże: potrzebuje luźną ziemię z dobrze przepuszczalnym podłożem.