Opuntia phaeacantha

Wygląd

Opuntia phaeacantha Engelm. jest to kaktus członowaty tworzący kolczaste kępy, rozłożystych lub wzniesiony kaktusów. W naturze często rozprzestrzenia się, tworząc małe kolonie o średnicy do 1 metra (lub więcej, gdy poszczególne człony odrywają się i ukorzeniają w pobliżu) 
Człony są w kształcie odwróconych jaj do prawie okrągłych, są niebieskozielone i często mają purpurowy odcień. Mają 10-26 cm długości, 9-18 cm szerokości i 1,2-1,5   grubości.
Areole są eliptyczne oddalone od siebie o 2-2,5 cm. 
Glochidy są brązowe, czerwonobrązowe lub żółtawobrązowe o długości do 12 mm.
Cierni może być 1-10, są od czerwonobrązowego do ciemnobrązowego. Wyrastają ze wszystkich areoli lub ograniczają się tylko do górnej części odcinków pędów. Ciernie o długości od 2,5 do 8 cm są wyprostowane lub wygięte do tyłu.
Liście są wydłużone, stożkowe, mają do 9 mm długości. Pojawiają się w części wzrostowej członu, później odpadają.

Kwiaty są dzienne, o długości 6-8 cm.  U opuncji phaeacantha występującej w naturze są żółte i czasami mają czerwoną podstawę. Natomiast odmiana hodowlana Camanchica ’Rubra’ kwiaty ma intensywnie różowo-czerwone.
Owoce są czerwonawo-fioletowe do purpurowych, mięsiste i gładkie mają kształt odwróconego jajka, nają długość 3,5-8 cm i średnicę 2-4 cm.

Występowanie

Gatunek podstawowy Opuntia phaeacantha jest szeroko rozpowszechniona w południowo-zachodnich Stanach Zjednoczonych i północnym Meksyku.

Natomiast odmiana Camanchica występuje na nieco mniejszy obszarze w USA, w stanach Kolorado, Teksas i Arizona.

Uprawa

Roślina doniczkowa
Opuntia phaeacantha jest mało wymagająca w utrzymaniu, która toleruje znaczne zaniedbania i naturalizuje się. Łatwa w uprawie na zewnątrz na suchych, piaszczystych lub żwirowych, dobrze przepuszczalnych glebach.
Światło: potrzebuje pełnego słońca, w miejscu półcienistym nie wytwarza zbyt wielu kwiatów.
Podlewanie: latem wymaga średniego podlewania, zimą musi być dość suchy, ale lubi mieć odpowiednią ilość wody w okresie wegetacji, toleruje suche warunki, ale cierpi, jeśli jest narażony na długotrwałą i silną suszę. Dla tego kaktusa najlepsze jest stanowisko u podstawy ściany od strony południowej lub w miejscu, które może być chronione przed zimowym deszczem.
Tolerancja na mróz: jak już mówiliśmy, te kaktusy są bardzo odporne na zimno, znoszą temperatury do -35° C (w dobrze przepuszczalnych glebach).
Opuncje zimujące w gruncie wymagają dobrze zdrenowanego podłoża i intensywnie nasłonecznionego stanowiska. Przed zimą, aby opuncja mogła przezimować oddaje wodę zwiększając stężenie soków komórkowych. Efektem tego jest wymarszczanie się całych roślin na okres zimy. Wiosną zaczynają znowu pobierać wodę i odzyskują swój wcześniejszy wygląd, wydając nowe przyrosty i kwiaty.
Podłoże: potrzebuje glebę z dobrym drenażem.