Wygląd
Korpus jest kolumnowy, zwykle rośnie wyprostowany, ale czasami rozłożyście, w kolorze niebiesko-zielonym, ma średnicę od 5 do 15 cm (rzadko do 17 cm) i wysokość 30-60 cm, a nawet zdarza się do 80 cm. Kwitną jednak dopiero wtedy, gdy osiągną 5 × 5 cm.
Brodawki są wydatne, kuliste stożkowate ubrane w białą wełnę. Są ciasno ułożone w spirale, których jest 21.
Cierni bocznych brak lub występują tylko szczątkowe.
Ciernie środkowe wyglądają jak boczne i często z nimi mylone, występują czasami tylko 2 (u młodych okazów) i skierowane są w górę i w dół, później 3-4 lub więcej, nieco rozłożyste, nierówne, od bladego do ciemnobrązowego, czasem czerwonawo-brązowego, w niektórych wariantach żółtawe, o długości 8-17 mm (rzadko do 25 mm).
Aksile są mocno wełniste z długą wełną prawie przykrywająca wierzch rośliny, z wiekiem tracą włosy i stają się nagie.

Kwiaty są dzienne, rosną od wierzchołka rośliny, są różowe do różowofioletowych, mają 8-19 mm długości i 10-14 mm średnicy. Segmenty okwiatu są wąskie i spiczaste.
Owoce są maczugowate, matowo czerwone lub fioletowawe i zawierają ciemnobrązowe nasiona.
Rzadką osobliwością odmiany bezcierniowej ’Stachellos’ jest to, że kwiaty mogą wyrastać zarówno z aksili, jak i z wierzchołków brodawek.
Występowanie
Mammillaria polythele naturalnie występuje w Meksyku, w stanach Hidalgo, Querétaro i Guanajuato. Gatunek ten jest rozpowszechniony, pospolity i obfity w całym swoim zasięgu.
Rośnie na wysokości od 1700 do 2400 m n.m.p.
Uprawa
Roślina doniczkowa
Mammillaria polythele jest gatunkiem łatwym w uprawie, w dobrych warunkach, przy ostrożnym stosowaniu wody i doskonałej wentylacji rośnie bez trudności.
Światło: preferuje jasne światło z dobrym wietrzeniem, na zewnątrz w pełnym słońcu lub w popołudniowym cieniu, wewnątrz potrzebuje jasnego światła i trochę bezpośredniego słońca. Bezpośrednie słońce sprzyja kwitnieniu i silnej produkcji cierni.
Podlewanie latem potrzebuje regularnego podlewania, ale pozwól się glebie całkowicie osuszyć przed ponownym podlaniem. Nie podlewaj dużo zimą (skłonność do gnicia).
Tolerancja na mróz: jeśli kaktus jest suchy może być odporny na mróz do -5°C. Ale dla pewności hodowli lepiej utrzymywać temperaturę minimalną 10°C w okresie spoczynku.
Podłoże: wymaga dobrego drenażu zapewnianego przez bardzo przepuszczalną mieszankę do kaktusów (w niej nie mniej niż 50% piasku). Zmniejsz użycie torfu lub innych źródeł próchnicy w mieszance ogrodniczej. Wzbogacaj glebę nawozem bogatym w potas i fosfor, ale ubogim w azot, ponieważ ten pierwiastek chemiczny nie sprzyja rozwojowi sukulentów, czyniąc je zbyt miękkimi i pełnymi wody.