Mammillaria elongata subs. echinaria

Mammillaria elongata DC. – rośnie jako roślina okrywowa, tworząca z czasem zwarte kępy wyprostowanych, wznoszących się, sterczących lub leżących pędów.
Oto kilka odmian tej mamilarii:
Mammillaria elongata subs. elongata (gatunek nominowany) – zwykle występuje w wielu odmianach kolorystycznych i cierni.
Mammillaria elongata subs. echinaria – posiada 2-3 ciemne ciernie środkowe.
Mammillaria elongata f. cristata – pochodzenie hodowlane.
Mammillaria elongata f. monstruosa – wolno rosnąca roślina z prawie pozbawionymi cierni łodygami, u podstawy nowo rosnących łodyg powstaje tylko kilka cierni.
Mammillaria elongata cv. Kopper King – ma efektowne miedziane ciernie na górze i jasnożółte kwiaty.

Rodzina: kaktusowate Cactaceae, plemię: Cacteae, rodzaj: Mammillaria

Wygląd

Korpus wydłużony cylindryczny, palcowaty, o średnicy 1-3 cm i długości 3-10 cm.
Brodawki są smukłe, stożkowate ułożone w idealnej spirali w kilku rzędach. Cierni bocznych jest zwykle 10 do 25, smukłe i przypominające igły, barwy od białej do złotożółtej. Mają od 4 do 9 mm długości.
Ciernie środkowe podgatunek nominowany nie ma żadnych lub rzadko 2, bardzo krótkie. Natomiast podgatunek „echinaria”, w przeciwieństwie do podgatunku „elongata” posiada 2-3 ciemne ciernie środkowe, żółte do brązowawe, z ciemnymi końcówkami, o długości 10-15 mm.
Areole są małe, okrągłe.
Aksile są nagie lub prawie nagie.

Kwiaty są małe dzwoneczkowate, rosną w górnej części rośliny, wielkości do 10 mm długości i średnicy. Mają bardzo zmienne kolory, są białawe, bladożółte lub różowawe, czasem zaczerwieniony róż lub z różowymi środkowymi paskami.
Owoce są różowe, przechodzące w czerwony, zawierają brązowe nasiona.

Występowanie
Mammillaria elongata subs. echinaria występuje endemicznie w Meksyku, w stanach Guanajuato, Hidalgo i Querétaro, rośnie na wysokości około 1300 do 2300 m n.p.m.

Uprawa

Roślina doniczkowa
Mammillaria elongata subs. echinaria jest gatunkiem bardzo łatwym w uprawie, nie wymaga specjalnego traktowania, ale potrzebuje jak największej ilości światła bez oparzenia rośliny, aby zachęcić do tworzenia dorodnych cierni. Jest to wspaniała roślina dla hodowcy kaktusów, która łatwo rozrasta się w kępy podkreślonych gęstymi złotymi cierniami, dodatkowo ozdobionymi pierścieniami kwiatów.
Światło: potrzebuje jak najwięcej światła, aby łodygi były zwarte, ale należy uważać, aby uniknąć poparzenia słonecznego.
Podlewanie latem należy regularnie podlewać, ale nie nadmiernie (jest bardzo wrażliwa na wilgoć). Jego korzenie łatwo gniją w doniczkach, gdy pozostają wilgotne przez dłuższy czas. Należy zachować ostrożność podczas podlewania, ponieważ mają tendencję do obrzęknięcia, jeśli zostaną przelane. Zimą należy roślinę trzymać suchą przy dobrym przepływie powietrza.
Tolerancja na mróz: jest dość odporna na mróz, jeśli jest przechowywana w stanie suchym, mrozoodporność wynosi do -5°C (niektóre doniesienia podają, że jest odporna nawet do -12°C). Jednak dla pewności hodowli lepiej utrzymywać temperaturę minimalną 5-8°C w okresie spoczynku.
Podłoże: lubi bardzo porowatą, standardową mieszankę do kaktusów, z małą ilością materii organicznej (torf, próchnica).