Cereus forbesii

Wygląd

Pędy są matowe niebieskozielone, pędy boczne mają średnicę po 7-12 cm.
Żebra: 6-8 żeber, które są często karbowane.
Ciernie: 1-2 cierni środkowych , jest mocnych i długich, do 5 cm długości oraz 5-7 cierni bocznych o długość 1-2 cm. Są one szydłowate, żółtobrązowe, a u nasady czarnawe
Areole: duże, osadzone co 3 cm.

Kwiaty są duże, nocne, lejkowate, białe, mają około 6 cm długości. Kwitnie od wiosny do lata.
Owoce są czerwone owoce, a miąższ w środku też jest czerwony.

Występowanie
Rodzimy zasięg występowania Cereusa forbesii  obejmuje teren od Boliwii po środkową Argentynę.

Uprawa

Roślina doniczkowa
Światło: jak najbardziej w pełnym słońcu.
Podlewanie: należy regularnie podlewać latem, ale przed ponownym podlaniem ziemia musi przeschnąć. W miesiącach zimowych powinny być suche.
Tolerancja na mróz: upewnij się, że nie są narażone na działanie temperatur ujemnych (odporne na temperaturę do -2°C), w przeciwnym razie mogą paść. Zimą jednak najlepiej nie przekraczać 10°C.
Podłoże: potrzebuje dobrze przepuszczalnej mieszanki do kaktusów. Ponieważ szybko się rozwijają, potrzebują dużo miejsca na swoje korzenie. Przesadzanie powinno odbywać się co drugi rok lub gdy roślina wyrośnie z doniczki.
W Polsce, ze względu na klimat, duże okazy kaktusów można podziwiać w szklarni i/lub w ogrodzie botanicznym.