Wygląd
Pędy cylindryczne, wyprostowane lub rozłożyste, o średnicy 6-10 cm i około 1 m wysokości, natomiast występujące w naturze, stare okazy, drzewiaste mogą mieć do 7 m wysokości i średnicy pnia głównego do 20 cm. Okazy hodowlane nie osiągną raczej wysokości większej jak 3 m. Białawe włosy, występujące w obfitości, całkowicie pokrywają zielony pęd.
Żebra 18-25, nisko zaokrąglone, oddzielone liniowymi bruzdami, wysokość około 5-8 mm.
Ciernie są czerwonawe lub żółtawobrązowe, z wiekiem robią się szare.
Cierni środkowych czasami brak, a czasami jest jeden o długości 1-2,5 cm, natomiast cierni bocznych jest 30-40 igiełkowatych i rozłożystych o długości 3-8 mm.
Areole są eliptyczne, ściśle osadzone, oddalone od siebie o 7-10 mm, prawie zakryte białymi lub żółtawymi włoskami i cierniami. Włosy często zakrywają ostre ciernie, które są pułapką dla nieostrożnych.
Kwiaty wyrastają z bocznego pseudocefalium o długości do 1 m, szerokości 4-5 żeber, z brązowymi lub szarymi cierniami i wełną kontrastującą ze śnieżnobiałymi cierniami na pozostałej części ciała. Kwiaty są nocne, lejkowate, prawie zakryte przez wełnę, do 5,5 cm długości i 3,5 cm średnicy, białe do fioletowych.
Owoce są duże, czerwone, podobne do jagód, mają 4-6 cm średnicy.
Występowanie
Espostoa lanata rośnie w południowym Ekwadorze i północnym Peru, głównie na zachodnich zboczach Andów
Uprawa
Roślina doniczkowa
Espostoa lanata jest łatwa w uprawie. Wytwarza zauważalne przyrosty każdego roku, jeśli jest dobrze nawożona i podlewana przez najcieplejsze miesiące, szczególnie ważne jest pełne nasłonecznienie. Gdy ten kaktus już się rozwinie, może z łatwością wytwarzać 20 cm wzrostu każdego roku.
Światło na zewnątrz w pełnym słońcu, wewnątrz potrzebuje jasnego światła i trochę bezpośredniego słońca. W miesiącach zimowym należy umieść ją w chłodnym, dobrze oświetlonym miejscu i przygotować do wejścia w zimowy stan spoczynku, wstrzymując podlewanie i nawożenie.
Podlewanie można podlewać trochę bardziej obficie niż inne kaktusy, jednak należy pozwolić im wyschnąć przed ponownym podlaniem – ten gatunek lepiej sobie radzi z trochę większą ilością wody niż większość kaktusów.
Tolerancja na mróz: jest odporna na mróz, temperatura może spaść nawet do -12° C. W uprawie najlepiej jednak unikać ujemnych temperatur.
Podłoże: lubi bardzo porowatą, standardową mieszankę do kaktusów z niewielką ilością materii organicznej (torf, próchnica).
W Polsce, ze względu na klimat, duże okazy kaktusów można podziwiać w szklarni i/lub w ogrodzie botanicznym.
