Gdzie się znajduje?
Wrocław jest stolicą województwa dolnośląskiego, z wielowiekową historią, mającą wpływ na mnogość występujących tu zabytków, stanowi najważniejszy ośrodek kulturalny, ekonomiczny, akademicki i turystyczny południowo-zachodniej Polski.
Wrocław jest jednym z większych miast w Polsce i jest dobrze skomunikowany, zarówno przez sieć drogową (autostrada A4), jak i kolejową.
Dojazd/dojście
Świątynia znajduje się na Wyspie Piasek, w pobliżu mostu Piaskowego, niedaleko wejścia na Ostrów Tumski, najstarszą część Wrocławia. Dlatego jest licznie odwiedzana przez mieszkańców i turystów. Przed wyspą Piasek, znajduje się przystanek „Hala Targowa”, do którego można dojechać tramwajem linii 8,9,11,17 i 23 . Wystarczy tylko przejść przez czerwony most Piaskowy, aby znaleźć się nieopodal cerkwi. Na piechotę, od dworca Wrocław Główny jest 1,8 km (około 25 min.).
Historia
Pierwotnie był to kościół rzymskokatolicki pod wezwaniem św. Anny, został wzniesiony w latach 1686–1690, według projektu nieznanego włoskiego architekta. Budowę prowadził Zygmunt Linde, który przyczynił się do powstania w świątyni kaplicy św. Elżbiety. Poprzednio stała w tym miejscu średniowieczna kaplica pod wezwaniem świętych Józefa, Joachima, Natalii i Adriana, która została w XVII wieku zburzona. Zbudowany od nowa pod koniec XVII w. kościół to pierwsza w mieście świątynia barokowa.
Do 1810 kościół należał do pobliskiego klasztoru sióstr augustianek. Po urzędowej sekularyzacji dóbr zakonnych w 1810 w budynku klasztornym założono katolickie seminarium nauczycielskie. W 1852 przywrócono funkcję sakralne niszczejącej świątyni św. Anny, którą obecna parafia prawosławna czci jako dodatkową patronkę. Przez kilka lat (1919–1921) kościół służył mniejszości polskiej we Wrocławiu. W późniejszych latach został przekazany starokatolikom.
W okresie walk o Festung Breslau w 1945, kiedy dowództwo twierdzy ulokowało się w Królewskiej Bibliotece Uniwersyteckiej, księgozbiór ewakuowano – m.in. w ówczesnym kościele św. Anny umieszczono ok. pół miliona książek. 11 maja 1945 spłonął cały księgozbiór i wypaliło się wnętrze świątyni. Po wojnie zrujnowany budynek zabezpieczono.
W 1970 został przekazany Polskiemu Autokefalicznemu Kościołowi Prawosławnemu. W 1973 zaczęto odprawiać liturgię w prowizorycznej kaplicy. Po odgruzowaniu i wyremontowaniu kościoła odprawiono w 1976 pierwsze nabożeństwo prawosławne w głównej nawie kościoła.
W latach 2009–2011 świątynia została gruntownie wyremontowana, m.in. całkowicie odnowiono elewację, wymieniono pokrycie dachu oraz odbudowano sygnaturkę.
Co możemy zobaczyć
Cerkiew Świętych Cyryla i Metodego we Wrocławiu jest świątynią barokową, jednonawową, czteroprzesłową. Fasada jest bogato zdobioną i zwieńczoną rzeźbami i wyraźnie nawiązuje do stylu słynnego rzymskiego kościoła Il Gesù. Prezbiterium, po zachodniej stronie, zakończone jest półokrągłą absydą.
Wnętrze świątyni zostało dostosowane do obrządku prawosławnego. Pritwor, czyli przedsionek cerkwi, został oddzielony ażurową kratą z matowym szkłem. Po bokach wejścia umieszczone są dwie ikony Matki Bożej Włodzimierskiej i Świętego Mikołaja Cudotwórcy. W nawie powstały nowe freski z ikonami prawosławnych świętych. W świątyni umieszczono ikonostas, w którym znajdują się ikony sprowadzone m.in. z Warszawy i Strwiążyka. Na sklepieniu absydy prezbiterium fresk z „Chrystusem w otoczeniu Apostołów”, a na szczycie „Chrystus Pantokrator”.
W pritworze jest stała ekspozycja przedstawiająca apostolską misję św. Braci Cyryla i Metodego wśród Słowian.
W krypcie cerkwi znajduje się kaplica Świętych Wileńskich Męczenników – Antoniego, Jana i Eustachego (do której prowadzi oddzielne wejście). Użytkowana jest przez parafię św. Piotra Mohyły.