Thelocactus bicolor

Wygląd

Korpus kulisty do wydłużonego, o wysokości 8-20 cm i szerokości 5-12 cm.
Żebra: 8, wyraźne.
Brodawki wyraźnie zaznaczone na żebrach, zaokrąglone.
Areole z białym filcem.
Ciernie boczne: 3-4, długości 15-75 mm, od ochry do czerwonawego, proste, iglaste lub lekko wygięte do wewnątrz.
Ciernie środkowe: 8-18, 10-30 mm długości, od ochry do czerwonawego, proste, iglaste.

Kwiaty: są purpurowe z czerwonym gardłem, mają szerokość 5,5-11 cm. Kwitną od wczesnej wiosny do jesieni.

Występowanie
Thelocactus bicolor ma bardzo duży zasięg od północnej części pustyni Chihuahuan w USA (Teksas) aż po Meksyk, stany Chihuahua, Coahuila, Durango, Nuevo León, San Luis Potosí, Tamaulipas i Zacatecas.
Rośnie na wysokości 800-2200 m n.p.m., na płaskich, żwirowych glebach, wapiennych lub piaskowcowych zboczach wzgórz lub wychodni.

Uprawa

Roślina doniczkowa
Thelocactus bicolor jest gatunkiem łatwym w uprawie, bardziej odpornym na zimno niż większość kaktusów i mniej wybrednym jeśli chodzi o warunki glebowe. Jest to gatunek stosunkowo szybko rosnący i łatwo kwitnący, który przy dobrych warunkach może tworzyć kępy.
Światło: potzrebuje pełnego słońca lub lekkiego cienia i starannego podlewania, aby roślina była zwarta i miała mocne wybarwione ciernie. Ma tendencję do brązowienia w silnym świetle, co sprzyja jednak kwitnieniu i obfitej produkcji cierni.
Podlewanie regularnie od wiosny do jesieni, ale nie należy przesadzać (podatne na gnicie), zimą należy utrzymywać roślinę suchą.
Tolerancja na mróz: jest odporny na mróz, toleruje temperatury do -7°C. Jednak w uprawie lepiej nie wystawiać go na działanie temperatur niższych niż 5°C.
Podłoże: potrzebuje bardzo porowatą, standardową mieszankę kaktusową, ale roślina może stać się zbyt wydłużona, jeśli w mieszance będzie zbyt dużo kompostu.