
Kaplica św. Kingi znajduje się 101 metrów pod ziemią, w kopalni soli „Wieliczka”. Jest największą na świecie podziemną świątynią – jej wymiary to: długość ponad 54 metry, szerokość od 15 do 18 metrów, a wysokość 10 do 12 metrów (w zależności od miejsca). Nad wyglądem kaplicy pracowali górnicy-rzeźbiarze przez około 70 lat. Dodatkowo, ostatnie rzeźby, w tym pomnik świętego Jana Pawła II, powstały na przełomie XX i XXI wieku
wyznanie: katolickie
kościół: rzymskokatolicki
wezwanie: św. Kingi
wykonanie: lata 1896-1963 i 1999-2003
górnicy-rzeżbiarze: Józef i Tomasz Markowscy, Antoni Wyrodek, Mieczysław Kluzek i Stanisława Anioł
w 1978 roku cała kopalnia soli w Wieliczce została wpisana na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO
Gdzie się znajduje?
Wieliczka jest położona niedaleko Krakowa – 16 kilometrów na południowy wschód.
Dojazd/dojście
Z Krakowa można tam dojechać samochodem, autobusem (linia 304) lub pociągiem (za stacji Kraków Główny do Wieliczka Rynek-Kopalnia). Stacja kolejowa jest niedaleko kopalni – to niewiele ponad 500 m i bez żadnych przeszkód można pokonać go pieszo w 9-10 min.
Kaplicę św. Kingi można zobaczyć podczas zwiedzania samej kopalni, znajduje się 101 m pod ziemią, na poziomie II niższym.
Historia
Kaplica św. Kingi powstała w 1896 roku, w miejscu wyeksploatowanej olbrzymiej bryły soli zielonej. Posadzka jest wyrzeźbiona w jednolitej solnej bryle, a żyrandole z solnymi kryształami są zawieszone 12 metrów pod sufitem. Wykonawcami wystroju byli górnicy-rzeźbiarze, na czele z braćmi Józefem i Tomaszem Markowskimi i Antonim Wyrodkiem. Wykonawcą głównych prac był pracujący w kaplicy w latach 1895-1920 Józef Markowski, który stworzył m. in. ołtarz główny, składający się z 3 części. W części środkowej znajdował się pierwotnie obraz olejny autorstwa Ferdynanda Olesińskiego, który był uczniem mistrza Jana Matejki. Obraz przedstawiał św. Kingę oraz górnika, który wręcza jej wydobyty z soli pierścień. Jednakże w roku 1914 obraz został zastąpiony figurą św. Kingi, wykutą z soli przez Józefa Markowskiego.
Kaplica nie jest jedynie miejscem do zwiedzania. Odprawiane są tu uroczyste msze św. z okazji szczególnych wydarzeń oraz stale w dniach 24 lipca (uroczystość patronki św. Kingi), 4 grudnia (w uroczystość patronki górników, św. Barbary) i 24 grudnia (Pasterka). Dodatkowo w każdą niedzielę rano oprawiana jest także msza święta.
Z uwagi na doskonałą akustykę w kaplicy odbywają się również koncerty np. Blackmore’s Night czy koncert Nigel’a Kennedy’ego.
Co możemy zobaczyć
W kaplicy św. Kingi znajduje się trzyczęściowy ołtarz z soli, który zastąpił wcześniejszy drewniany. Wykonał go górnik-rzeźbiarz Stanisława Anioł wraz z innymi rzeźbiarzami (w latach 2002-2003). We wnęce ołtarza znajdują się relikwie św. Kingi, przywiezione do kopalni soli w Wieliczce, w 1994 roku. z klasztoru sióstr klarysek w Starym Sączu. W pobliżu ołtarza został umieszczony, także krzyż papieski, wykonany z różnych rodzi soli, które symbolizują wszystkie polskie kopalnie soli: w Wieliczce, Bochni, Kłodawie i Sieroszowicach. W bocznych wnękach ołtarza głównego, między parami kolumn umieszczono figury św. Józefa – patrona cieśli oraz św. Klemensa – patrona górników. Św. Klemens jest także patronem parafii wielickiej. Ambona o podstawie przedstawiającej niejako wzgórze wawelski ze smokiem, także została wykonana przez Józefa Markowskiego. Z lewej strony ołtarza znajdują się rzeźba Chrystusa na krzyżu oraz dwie postacie klęczących zakonników. Figury te stanowią kopie figur wykonanych celem ich eksponowania na Światowej Wystawie w Paryżu w 1900 roku. Po przeciwnej stronie znajduje się wykuta w ścianie kaplica Zmartwychwstania. W ścianach bocznych znajdują się także dwa wykonane przez Józefa Markowskiego ołtarze boczne: Serca Pana Jezusa i Serca Matki Boskiej. W pobliżu wejścia do kaplicy znajdują się dwie figury, także wykonane przez Józefa Markowskiego, przedstawiające górnika z kagankiem, oraz rzeźba Matki Boskiej z Lourdes. Następne prace wykonywał Tomasz Markowski młodszy brat Józefa Markowskiego. W latach 1920-1927 wykonał on płaskorzeźby: Wyrok Heroda i Rzeź Niewiniątek a także postacie trzech figur Marii z kaplicy Zmartwychwstania i małej płaskorzeźby przedstawiającej św. Kingę z górnikiem. W latach 1927-1963 Antoni Wyrodek wykonał następujące płaskorzeźby: Ucieczka do Egiptu, Dwunastoletni Chrystus nauczający w świątyni, W drodze do Betlejem i Wesele w Kanie Galilejskiej. Później, jak już ukończył Państwową Szkołę Sztuk Zbobniczych i Przemysłu Artystycznego w Krakowie, wykonał płaskorzeźbę przedstawiającą Ostatnią Wieczerzą, inspirowaną dziełem Leonarda da Vinci. Autorstwa Antoniego Wyrodka jest także posadzka solna i solna balustrada oddzielająca prezbiterium od nawy. Jest on także autorem płaskorzeźby Niewierny Tomasz. Jedna ze ścian kaplicy została przyozdobiona Szopką Betlejemską wykonaną przez górnika-rzeźbiarza Mieczysława Kluzka. Od 1999 roku w kaplicy podziwiać można pomnik Jana Pawła II, dłuta górnika rzeźbiarza Stanisława Anioła – jest to jedyny na świecie solny pomnik przedstawiający papieża.

























